Algemene Info & Weetjes

Indonesie:

Indonesië bestaat uit ongeveer 13.000 eilanden die samen het immense land vormen. De archipel ligt op het kruispunt van het Aziatische en Australische continent. Wij bezoeken de 2 eilanden Java en Bali.

Tijd:

In Indonesië is het 6 tot 8 uur later dan in Nederland. Op Sumatra, Java en West en Centraal Kalimantan is het 6 uur later dan bij ons; op Bali, Nusa, Tenggara, Zuid- en Oost-Kalimantan en Sulawesi is het 7 uur later en op Irian Jaya en de Molukken is het 8 uur later.

Taal:

De officiële taal in Indonesië is het Bahasa Indonesia. Door een deel van de bevolking (met name in de toeristische gebieden) wordt ook Engels gesproken.

Feestdagen tijdens onze vakantie:

Door de aanwezigheid van verschillende grote godsdiensten (islam, christendom en hindoeïsme) kent Indonesië vele feestdagen. De officiële feestdagen van Indonesië (in 2010) zijn:
28 oktober Hari Pemuda
5 november Divali (Hindoe lichtfeest)
10 november Hari Pahlawan (Dag der Helden)
16 november Offerfeest (Eid al-Adha)

Afhankelijk van het gebied waar we zijn en de godsdienst die er wordt beleden, zullen de meeste overheidsinstellingen, banken en winkels zijn op deze dagen zijn gesloten.

Geld:

De munteenheid in Indonesië is de rupiah. 1 Euro is ongeveer 11.218 rupiah waard (december 2009). Voor de meest recent koers kijkt u op de website van het GWK. In de toeristische gebieden zijn pinautomaten (ATM’s) te vinden en bij banken en hotels kun je (tegen ongunstige koersen) geld wisselen. Creditcards worden in de hotels, restaurants en grotere winkels vrijwel overal geaccepteerd. Als je ter plaatse geld wilt wisselen, neem dan Amerikaanse dollars mee, omdat travellercheques niet overal geaccepteerd worden.

Fooien:

In de hotels en restaurants zijn alle rekeningen inclusief, je hoeft dus niet nog iets extra te geven. Wanneer je foto’s maakt van mensen, men de koffer in je hotelkamer heeft afgeleverd of als een chauffeur je ergens heeft gebracht, rekent men ook op een kleine tip. In deze gevallen is het handig een aantal briefjes van 1000 rupiah bij je te dragen, zodat je altijd iets kleins bij de hand hebt.

Voltage:

Het voltage is net als in Nederland 220 volt! Het kan gebeuren dat de stroom voor enkele minuten uitvalt. De meeste hotels zullen dan snel overschakelen op de eigen stroomgenerator. Voor de zekerheid zou je een zaklantaarn mee kunnen nemen.

Water:

Het wordt sterk afgeraden kraanwater te drinken! Overal is mineraalwater of 'drinking water' in flessen te koop.

Eten & drinken:

Rijst is het hoofdbestanddeel van ieder gerecht in Indonesië. De rijst wordt vaak geserveerd met een vis-, vlees- of kipgerecht in combinatie met twee of meer verschillende groentes. Het eten wordt vaak per regio op verschillende wijze bereid. Let op met het eten van sambal en niet gekookte maaltijden. Om darmklachten te voorkomen is het af te raden om salades te eten. Het aanbod aan exotische fruitsoorten van Indonesië is daarentegen zeer uitgebreid: mango’s, ananassen, rambutan’s, bananen en papaja’s smaken het lekkerst wanneer ze vers geplukt zijn! Indonesische specialiteiten zijn: soto ayam (kippensoep), pisang goreng (gebakken banaan), nasi putih (gekookte rijst), nasi goreng (gebakken rijst met groente en/of vlees, vis en eieren) en saté (stukjes vlees, vis, varkensvlees, kip of lamsvlees met pindasaus).

Vervoer:

Binnen Indonesië kun je gebruik maken van de meest uiteenlopende transportmiddelen. De zee was van oudsher de meest belangrijke verkeersader tussen de verschillende (delen van) eilanden. De laatste jaren is echter ook hard gewerkt aan het wegennetwerk en ook het aantal binnenlandse vluchten is toegenomen. Hierdoor is de reistijd tussen de verschillende delen van het land aanzienlijk afgenomen. Desondanks is het verstandig een niet al te strak reisschema te plannen, met name in de bergen kan één tropische regenbui aardverschuivingen en dus flinke vertragingen veroorzaken.

Bus:

Bussen verzorgen het vervoer over hoofdwegen en belangrijke zijroutes. De drukbereden hoofdroutes op Java en Sumatra worden inmiddels met comfortabele bussen gereden.

Trein:

Treinen rijden in Indonesië alleen op Sumatra en Java. Hoewel het reizen per trein een stuk langzamer is dan het reizen per bus is het een hele belevenis om je via het spoor te verplaatsen.

Taxi’s:

In Jakarta rijden genoeg taxi’s. Je bent als klant voordeliger uit wanneer je de meter laat aanzetten en niet onderhandelt over de prijs. Naast taxi’s zijn er ook minibusjes en becaks (traditionele fietstaxi’s) waarmee je je in de stedelijke gebieden van Indonesië kunt verplaatsen.

Reisdocumenten:

Reizigers dienen in het bezit te zijn van een nationaal paspoort dat tot tenminste 6 maanden na terugkomst geldig is. Tevens dient het paspoort voorzien te zijn van minimaal 2 lege tegenoverliggende pagina’s in verband met het toekennen van het visum.

Visum:

Bij aankomst dien je een visum aan te schaffen dat maximaal 30 dagen geldig is. Meer informatie over het bestellen van een visum is te vinden op de website van de Visumdienst.

Vaccinatie & gezondheid:
Het landelijk coördinatiecentrum Reizen (LCR) beveelt de volgende vaccinaties aan: DTP-vaccinatie (Difterie-Tetanus-Polio) en bescherming tegen Hepatitis A en buiktyfus. Als je voor vertrek naar Indonesië uit een gele koorts gebied komt is gele koorts vaccinatie verplicht. In sommige gebieden van Indonesië komt malaria voor. Je dient je, ook ter voorkoming van andere tropische ziektes, goed te beschermen tegen muggenbeten. Ook het gebruik van tabletten om malaria te voorkomen is soms nodig. Voor actuele informatie over vaccinaties en gezondheid op reis kun je terecht op de website van het LCR of de website van KLM Travel Clinic.

Onze Hotels

• Hotel Mercure Rekso, 123 Jl. Hayam Wuruk, Sawah Besar, Jakarta

• Hotel Sukajadi, Jl. Sukajadi 176, Bandung

• Hotel Rosenda, Pariwisata Street 1, Baturaden

• Hotel Yogyakarta Plaza, Jl. Affandi, Gejayan, Complex Colombo Jogjakarta 55281

• Hotel Graha Cakra, Jl. Cerme No. 16, Malang, Oost Java

• Hotel Kalibaru Cottage, Jl. Raya Jember, Banyuwangi, Oost Java

• Hotel Risata Bali, Jalan Jenggala, Kuta

Officiële Reisprogramma

Dit is het officiële reisprogramma zoals aangeboden door BBI-Stip Reizen. Zoals in ons blog te lezen valt, hebben we hier op plaatsen van afgeweken, en zijn er onderdelen toegevoegd.

Dag 01: Amsterdam - Singapore:

In de ochtend vertrekken we met Singapore Airlines van Amsterdam naar Singapore waar we de volgende ochtend aankomen.

Dag 02: Singapore - Jakarta:

Vanuit Singapore vliegen we in de ochtend door naar Jakarta. Na aankomst en verwelkoming op de luchthaven volgt de transfer naar het hotel. De rest van de dag hebben we tijd om wat uit te rusten en bij te komen van de vliegreis alvorens het programma van start gaat. We overnachten in het Mercure Rekso Hotel (of gelijkwaardig).

dag 03: Jakarta - Bandung (200 km):

Na het ontbijt beginnen we aan de indrukwekkende stadstour door Jakarta, waarin we de belangrijkste bezienswaardigheden van de stad te zien krijgen. We zien onder meer het nationaal museum en het Fatahillah plein. Dit plein werd door de Nederlanders in de koloniale tijd gebruikt voor publieke terechtstellingen en executies, maar is tegenwoordig een levendig plein met diverse musea en publieke optredens van lokale artiesten. We vervolgen de stadstour met een bezoek aan de haven van Sunda Kelapa. Deze meer dan 500 jaar oude handelspost van de Portugezen en de Nederlanders is nog steeds één van de belangrijkste havens van Indonesië. Restanten van het kasteel Batavia, een oud fort en de handelspost zijn hier nog steeds zichtbaar! Na deze stadstour reizen we naar Bogor. Hier kunnen we de achter het koninklijk paleis gelegen botanische tuin van Bogor bezichtigen. Deze prachtige tuin telt maar liefst 12.000 plantensoorten en 3.000 orchideesoorten en is hiermee de grootste op het zuidelijk halfrond en de rijkste wat het aantal planten betreft. We eindigen deze dag in Bandung. Hier overnachten we in Hotel Sukajadi (of gelijkwaardig).

dag 04: Bandung:

Vandaag maken we een stadstour door de hoofdstad van de provincie West-Java: Bandung. Deze op 750 meter hoogte gelegen stad bezit prachtige lange lanen met imposante koloniale gebouwen uit de tijd dat Indonesië nog deel uitmaakte van het Koninkrijk der Nederlanden en heeft de hoogste concentratie art-deco gebouwen ter wereld. Tegenwoordig is het een levendige stad met veel kleine markten waar vooral lokale textiel- en versproducten worden verkocht. Na deze stadstour brengen we een bezoek aan de Tangkuban Perahu vulkaan. Tijdens deze spectaculaire excursie wandelen we vlak langs de kraterwand van deze actieve vulkaan en zien we van hieruit de zwavelwolken opstijgen. Aan de voet van de vulkaan bezoeken we vervolgens ook de heetwaterbronnen van Sari Ater. Bijzonder aan deze plek zijn de diverse warmwaterbronnen, minerale bronnen en zwavelbronnen. We overnachten opnieuw in Hotel Sukajadi (of gelijkwaardig).

Dag 05: Bandung - Baturaden (350 km):

Na het ontbijt gaat de reis verder in de richting van Baturaden. Tijdens de reis dwars door de Javaanse natuur genieten we van het uitzicht op vele, smaragdgroene rijstterrassen en kleine bergdorpjes. Onderweg brengen we een bezoek aan een traditioneel Naga dorp. Hier zien we hoe de lokale Javaanse bevolking hun traditionele gewoontes en gebruiken gedurende de voorbijgaande eeuwen heeft behouden. Aangezien het dorp schitterend gelegen is in de Javaanse bergen, hebben we hier prachtige uitzichten op de omgeving. We overnachten in het Rosanda Hotel (of gelijkwaardig) in het pittoreske bergdorpje Baturaden.

dag 06: Baturaden - Yogyakarta (325 km):

Vandaag rijden we via het Dieng Plateau met indrukwekkende uitzichten op de plantages en natuur van Wonosobo en omgeving naar Yogyakarta. Tijdens de steile klim omhoog naar het Dieng Plateau zien we vele gewassen verbouwd worden die door de Nederlanders zijn geïntroduceerd zoals kool, wortels, asperges en tuinbonen. Ook zijn er veel tabaksvelden te vinden langs de route. Vanaf het Dieng Plateau op bijna 2000 meter hoogte kunnen we de Sumbing en Sundoro vulkanen zien liggen. Volgens de lokale bevolking is Sumbing de man en Sundoro de vrouw en zijn ze al sinds mythologische tijden met elkaar verbonden. Ook zien we bovenop het plateau 8 indrukwekkende kleine Hindoe tempels uit de 7de en 8e eeuw na Chr. We eindigen de dag in het culturele en intellectuele centrum van Java: Yogyakarta. Hier overnachten we de komende 3 nachten in het Yogyakarta Plaza (of gelijkwaardig).

dag 07: Yogyakarta - excursie Borobudur:

Een bijzondere dag staat ons te wachten! Vandaag brengen we namelijk een bezoek aan één van de zeven wereldwonderen: Borobudur! Eerst maken we echter nog een mooie stadstour door Yogyakarta. Tijdens de stadstour zien we onder meer het schitterende ommuurde paleis van de sultan, de nummer één bezienswaardigheid in Yogyakarta. Tijdens ons bezoek aan dit kraton, zoals een paleis in Indonesië ook wel wordt genoemd, zullen we versteld staan van de prachtige Javaanse paleisarchitectuur. Na een bezoek aan de grote moskee gaan we vervolgens naar de ‘Pasar Burung Ngasem’, oftewel de vogelmarkt. Op deze kleurrijke markt ziet u vele exotische vogels zoals parkieten, tortelduiven, uilen en haviken. Naast vogels kunt u hier ook apen en zelfs gevaarlijke slangen kopen! We vervolgen de stadstour en bezichtigen het net buiten de stad gelegen Taman Sari. Dit waterpaleis en voormalige koninklijke zwembad werd in 1758 door Sultan Hamengkubwono I gebouwd om zijn harem van verkoeling te voorzien. Daarna reizen we verder naar de Borobudur in Centraal-Java. Dit gebouw is het grootste boeddhistische heiligdom ter wereld met een omtrek van maar liefst 5 kilometer! De negen verdiepingen waaruit de Borobudur is opgebouwd, vormen het pad naar boeddhistische verlichting voor priesters en pelgrims. Tijdens de tocht laten ruim 1500 reliëfs ons het leven van Boeddha zien en zijn meer dan 400 stoepa’s te vinden, elk voorzien van een Boeddhabeeld. Het bezoek aan dit indrukwekkende monument dat ook op de werelderfgoedlijst van UNESCO staat, zal ongetwijfeld een grote indruk op ons maken. We overnachten in Yogyakarta opnieuw in het Yogyakarta Plaza (of gelijkwaardig).

Dag 08: Yogyakarta - excursie Prambanan/ Mangkunegaran:

We beginnen met een bezoek aan het Prambanan tempelcomplex in Centraal-Java. Dit indrukwekkende tempelcomplex dat werd gebouwd in 850 na Christus is de grootste hindoetempel in Indonesië. Hoewel veel tempels door opeenvolgende aardbevingen zijn beschadigd, is een bezoek aan dit tempelcomplex een absolute aanrader! Vervolgens bezichtigen we een van de best bewaarde paleizen van Java: het Mangkunegaran paleis. Dit 200 jaar oude paleis is de grootste attractie in de wijde omgeving van Solo en heeft een indrukwekkende architectuur rijk aan symboliek en zeer levendige sfeer. Vergeet in dit paleis niet het museum met maskers en wajangpoppen te bezichtigen! We overnachten in Yogyakarta voor de laatste keer in het Yogyakarta Plaza (of gelijkwaardig).

Dag 09: Yogyakarta - Malang (360 km):

Vandaag staat de reis naar Malang op het programma. Voordat we aankomen in Malang kunnen we authentieke batikken kopen op de Klewer markt. Dit zijn de met verf beschilderde lappen textiel die al eeuwenlang worden gemaakt in Java en waarmee de lokale bevolking zich kleedt. In Malang overnachten we de komende 2 nachten in Hotel Graha Cakra (of gelijkwaardig).

Dag 10: Malang - excursie Bromo (155 km):

Vandaag wacht ons opnieuw een bijzondere dag! We staan namelijk vroeg op om getuige te kunnen zijn van de indrukwekkende zonsopkomst bij de Bromo vulkaan! Na het ontbijt beginnen aan een schitterende reis door het nationale park Bromo Tengger Semeru. In dit gebied zien we het grootste en hoogste gebergte van Oost-Java en dat levert prachtige panorama’s op! In het midden van het park in een eeuwenoude krater ligt de uitgestrekte Tenggerzandzee. In deze zee van zand liggen vijf vulkanen, waarvan de meest bekende de Gunung Bromo (2.392 m) vulkaan is. Het onaardse gebied ademt hier een serene en vredige sfeer uit. Aanschouw tijdens de zonsopkomst het unieke landschap van de kraters, dat alleen nog overtroffen wordt door de rit ter paard omhoog de Gunung Bromo vulkaan op. Ook van een grotere afstand zorgen de Tenggerzandzee en haar bergen voor prachtige plaatjes. We vervolgen onze reis richting Kalibaru, waar we overnachten in het Hotel Graha Cakra (of gelijkwaardig).

Dag 11: Malang - Kalibaru (195 km):

We vervolgen onze reis richting Kalibaru. Tijdens uw reis dwars door Oost-Java zullen we opnieuw uitgestrekte, groene plantages zien. Op het eiland verbouwt men onder andere suikerriet, cacao, tabak, peper, kruidnagelen en kaneel. We overnachten in het Kalibaru Cottage Hotel (of gelijkwaardig).

Dag 12: Kalibaru:

Vandaag brengen we een bezoek aan een van de vele plantages in de omgeving. Tijdens dit bezoek wordt de werking van de verschillende koffie-, rubber-, cacaoplantages uitgelegd. Hier kunnen we ook zelf door de tuinen wandelen en zien hoe de gewassen er groeien. Ten slotte krijgen we hier een goede indruk van het dagelijks leven van de Javaanse boeren op de plantage. We overnachten opnieuw in het Kalibaru Cottage Hotel (of gelijkwaardig).

Dag 13: Kalibaru - Bali (160 km):

Na het ontbijt maken we ons op voor vertrek naar het prachtige eiland Bali. Per ferry steken we de Straat van Bali over en zetten koers naar ons hotel op Bali. We logerende rest van ons verblijf in het heerlijke Risata Bali Hotel (of gelijkwaardig).

Dag 14 - Dag 21, Bali:

De laatste 10 dagen van deze reis brengen we door in Bali. Genietend van de brede zandstranden, mooie baaitjes, tropische vegetatie en het heerlijke klimaat om alle indrukken van de afgelopen twee weken nog even goed op ons te laten inwerken en te (her)ontdekken wat voor moois Bali ons allemaal te bieden heeft.

Dag 22: Bali - Singapore - Amsterdam:

In de avond verlaten we Bali en vliegen we via Singapore weer terug naar Amsterdam.

Dag 23: Amsterdam:

In de vroege ochtend arriveren we om ca. 07.00u. in Amsterdam.

Nog even een nawoordje

Dit blog is natuurlijk bij lange na (nog) niet volledig. De tijd ontbreekt gewoon tijdens zo'n reis om een echt gedetailleerd verslag te schrijven en om foto's bij te voegen. Na thuiskomst zal ik de reisverhalen nog een keer nalezen en ontbrekende zaken toevoegen, ook zal ik dan de foto's toevoegen ...

Groetjes,

Anita

De terugreis

Om half 5 werden we van ons hotel, het Risata Bali Resort & Spa opgehaald en stapten we nog een keer allemaal samen in een bus om de korte weg naar het vliegveld af te leggen. Maar niet voordat we afscheid genomen hebben van het personeel die allemaal hun uiterste best hadden gedaan om ons verblijf zo comfortabel en prettig mogelijk te maken. Het was wederom een weemoedig moment, al was deze gang naar de airport een hele andere als die van 8 jaar geleden. Loek en ik laten onze noodlijdende koffers voor de zekerheid maar even sealen want de visioenen van uitelkaar klappende koffers en al onze spullen verspreid over de band op schiphol leken een realistisch doem scenario! Tijd om in te checken en dan nog even door de douane formaliteiten heen. Zo, daar sta je dan; klaar voor de start! Natuurlijk nog tijd genoeg, dus kijken we even rond. De luchthaven is flink gegroeid sinds de laatste keer dat we er waren en er zijn allerlei leuke winkeltjes om in rond te neuzen en om je laatste roepia's achter te laten! We besluiten ook nog een hapje te eten (toch nog tijd genoeg) voor het geval de gebruikelijke "chicken or beef" optie in het vliegtuig ons niet echt aan staat. De vertrekkende vluchten worden een voor een omgeroepen, en een voor een gaan de passagiers door de beveiliging. Nog een keer zien we de zon ondergaan op Bali, het is en blijft een spectaculair gezicht en dan is het voor ons ook zover! Onze vlucht wordt afgeroepen met enige vertraging omdat de vlucht naar Jakarta met vertraging vertrok; maar hij vertrok tenminste dus de Merapi gooit vooralsnog voor de internationale vluchten geen roet in het eten! We zoeken ons plekje op en installeren ons voor het eerste deel van de reis naar Singapore. In Singapore hebben we maar kort de tijd om van terminal te wisselen en over te stappen op de vlucht naar Amsterdam maar het verloopt weer soepeltjes en zonder problemen. Deze vlucht duurt wat langer ;-) Iedereen probeert een comfortabele houding te vinden en na de geserveerde maaltijd wordt het al snel rustig. Men kijkt een film, probeert wat te slapen of speelt net als wij een spelletje (in ons geval tetris). Af en toe vallen mijn ogen toe, maar echt slapen lukt me niet. We landen rond de geplande tijd op Schiphol en de kou is meteen voelbaar ondanks de goede voorzorgsmaatregelen deze keer! We passeren moeiteloos de paspoort controle en dan is het wachten op de koffers. Het plastic heeft zijn werk gedaan, de hele handel is nog heel (gelukkig). Als iedereen zijn bagage bij elkaar heeft, is ook de tijd aangebroken om afscheid te nemen van ons groepje van 7. We spreken af om contact te houden en een kleine reunie te plannen in Valkenburg begin volgend jaar. Inmiddels is de datum daar voor al afgesproken ;-)

Met z'n viertjes gaan we door de onbemande douane gang van 'nothing to declare' en op zoek naar onze auto op lang parkeren. Mechie en ik wachten met de bagage bij de ingang en terwijl de mannen op zoek gaan naar rij 511, waar ons goggomobieltje 3 en een halve week geleden zo ongeveer is gedropt, zien we de zon langzaam opkomen in ons koude kikkerlandje. Een geweldige reis is tot zijn eind gekomen ....

De laatste dag ...

Ongelofelijk hoe snel de laatste weken voorbij gevlogen zijn en wat hebben we een hoop gezien, gedaan en meegemaakt. Vandaag is alweer de laatste volle dag en we hebben besloten om toch maar niet terug naar Ubud te gaan maar het rustig aan te doen met de lange reisdag(en) in het vooruitzicht. Straks de was weer ophalen, een beetje zwemmen en luieren onder een boom (het zonnetje is weer terug en de wolken zijn verdreven). Vanmiddag nog even richting Matahari voor de laatste keer en dan vanavond met z'n zevenen uit eten bij Pepito. Maria heeft gereserveerd voor half 8. Maar nu eerst ontbijten ...

Die ontbijtjes (niet goed voor de lijn ;-) ga ik ook zeker missen volgende week. Iedere dag verse papaya, mango, meloen, ananas, yogurt, honing, omeletjes, toast, nasi, bami; noem het maar op en het is er ... om over de heerlijke verse sapjes maar niet te spreken. Na het ontbijt gaan Mechie en Martin nog even het centrum in en Loek en ik gaan zwemmen. Tussen de middag lekker gelunched met z'n vieren. Alleen hebben we onze was nog niet terug! De tent is gesloten vandaag blijkt ... nou maar duimen dat ie morgen wel gewoon open is anders ga ik met een koffer naar huis die een stuk lichter is als op de heenreis (en dat is me nog nooit gelukt!). Aan het eind van de middag alvast wat dingen bij elkaar gezocht, lekker gedouched en om zeven verzameld om als afscheid te gaan eten met z'n zevenen bij Pepito. Yadi stuurde nog een smsje om ons veel plezier en een goeie reis te wensen. Verder heerlijk gegeten bij Pepito. Het is een restaurant met zwitserse (?) eigenaar. Je vindt er voornamelijk de Europese keuken met ook wat zwitserse en oostenrijkse accenten. We zijn eensgezind vandaag en kiezen allemaal een 'wiener schnitzel' wat een giller! Ook de toetjes zijn een must hier, vooral 'Coupe Bali' (ijs met verse vruchten en verse amandel in een uitgeholde ananas hmmmmm ....) is een echte aanrader. Onder het genot van een drankje en heerlijk hapje dus, kijken we terug op de afgelopen drie weken en alles wat we hebben gezien en meegemaakt; het is een gezellige avond ...

Wat doen we?

Voor vandaag hadden we eigenlijk afgesproken om vanmiddag naar Tanah Lot te gaan. Deze tempel die in de oceaan staat en alleen met eb bereikbaar is, is vooral bekend om zijn schitterende zonsondergangen. Zittend op een terrasje zie je de zon achter de tempel in de oceaan verdwijnen, een echt plaatje! Maar het weer wil niet echt meewerken vandaag. Vannacht is heeft het flink geregend, en ik bedoel F L I N K! Vanmorgen was het gelukkig wel weer droog maar ... bewolkt. Na het ontbijt besluiten we het nog even tijd te geven eer we de beslissing nemen om wel of niet te gaan. We brengen weer een lading wasgoed weg naar de wasserij aan de overkant, morgen kunnen we die weer gewassen en gestreken op gaan halen (wat zal ik dat ook gaan missen als ik weer thuis ben ;-) We lopen door de straat en besluiten om er maar een verwendag van te maken. We lopen een van de 'spa' gelegenheden in met de toepasselijke naam 'Bali Princess'. We kiezen alle 4 voor een foot/reflexology massage en Mechie en ik ook nog voor een pedicure en manicure. De dames doen hier geen half werk en als we na ruim 2 uur weer buiten staan zijn we helemaal relaxed en fris en fruitig met mooie gelakte nageltjes! Het is inmiddels lunchtijd en we twijfelen nog steeds wat te doen. De lucht trekt op plaatsen wel weer open maar het is nog steeds bewolkt. We nemen een drankje en een halve pizza in het hotel als lunch in de hoop dat het nog verder opentrekt. Het 'probleem' is namelijk dat we eigenlijk alleen morgen nog maar hebben om naar Tanah Lot te gaan en eigenlijk willen we ook nog een keer terug naar Ubud om daar met droog weer rustig rond te kijken met droog weer. Keuzes, keuzes ... we overleggen nog een keer en besluiten dan toch om het er maar op te wagen; om 4 uur naar Tanah Lot, dan hebben we morgen de hele dag de tijd voor Ubud wat we eigenlijk het liefst in de morgen willen doen. ... wordt vervolgd!

We hebben het er toch op gewaagd en zoals steeds deze reis geluk gehad. Tegen de tijd dat we bij Tanah Lot aankwamen scheen het zonnetje en was het over de oceaan bijna wolken vrij. We lopen langs de vele stalletjes naar de plek waar de terrasjes zijn en je goed zicht hebt op de tempel. In het water aan de voet van de tempel spelen kinderen en een verdwaalde surfer doet verwoede pogingen om op zijn board te blijven staan met wisselend succes. We zijn redelijk vroeg dus kunnen nog kiezen waar te gaan zitten voor de perfecte view. De eigenaar van het door ons gekozen terrasje leid ons naar waar hij vindt dat we moeten gaan zitten en hij heeft gelijk: het kan niet beter. We bestellen een klapper met arak (locale rum) vers sinaasappelsap & citroensap, hmmmm heerlijk. Aan de stand van de zon te zien hebben we nog even tijd dus lopen we nog even wat rond in de omgeving voor het magische schouwspel begint. En alsof de Goden ons gunstig gezind zijn, is het wederom een adembenemend schouwspel. Als de laatste zonnestralen in de oceaan gezakt zijn om ergens anders op de aardbol weer op te gaan, bestellen we nog een klapper met arak om even na te genieten. Inmiddels lopen de terrassen in snel tempo leeg, onze terras eigenaar komt bij ons zitten en we praten gezellig nog een tijdje voordat we ook aan de terugtocht beginnen. We laten ons afzetten bij Bali Garden om daar weer lekker buiten op het terras met het geluid van de Stille Oceaan op de achtergrond te eten. Vanavond is er een optreden van een paar 'fire dancers' dus worden we ook nog vermaakt. Eind goed al goed ...

In en rondom Kuta

Het is alweer maandag realiseer ik me als ik wakker word vanmorgen: wat gaat de tijd toch snel, veel te snel, vorige week zaten we nog lekker in Kalibaru. Vandaag weer een 'plan, plan' dagje. We ontbijten om 9 uur en het is heerlijk rustig. Of de meeste mensen zijn al geweest, of er is een groot aantal vertrokken. Omdat het voor de middag altijd droog is, besluiten we lekker te gaan zwemmen en ook bij de pool is het heel rustig. We blijven een paar uurtjes genieten van de rust en het mooie weer. Dan komen de wolken weer en begint het onheilspellend te waaien; zal het weer losbreken vanmiddag? We gaan douchen en nemen een taxi naar Legian, het noordelijke deel van Kuta, daar waar we in 2002 logeerden bij Simpang Inn, een guesthouse in de straat waar de aanslag plaatsvond. Nu 8 jaar later verwijst alleen een monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers naar de onverwachte en tragische gebeurtenis van 8 jaar geleden. We bezoeken het monument en ik moet zeggen dat ik het even koud kreeg en een paar keer flink moest slikken. De herinneringen aan de gebeurtenissen van 8 jaar geleden gingen als een film aan me voorbij. Simpang Inn bestaat nog steeds en de bedrijvigheid is weer helemaal terug in de straat, zo'n grote tegenstelling tot de situatie van Oktober 2002 toen het dagelijkse leven van het ene op het andere moment totaal ontwricht was, niet alleen daar maar op heel Bali. Nog een laatste blik, een klein traantje, en dan draaien we ons om om verder te gaan. Door terug te komen naar die plek zijn we onze belofte nagekomen en geeft het voor mijn gevoel toch een soort afsluiting. We pikken weer een bluebird taxi op en laten ons weer afzetten bij Matahari wat altijd een soort baken is in Kuta, nog steeds. We strijken neer op hetzelfde terrasje als waar we 8 jaar geleden ook waren neergestreken toen we wachtend op onze aansluitende vlucht nog wat dronken nadat we onze spullen hadden opgehaald in Bali Garden na de aanslag en waar we destijds alleen zaten samen met een stel uit Amsterdam die ook zaten te wachten op hun vlucht terug naar Holland. Alsof in een film kwam er toen een meisje van een jaar of 10 naar mij toegelopen en overhandigde me een briefje met daarop de tekst: 'if you leave too, they will have won!' met andere woorden: 'als jullie ook vertrekken dan hebben zij gewonnen'. Die gebeurtenis heeft ons doen besluiten te blijven, ook al verklaarde iedereen ons voor gek en tot op de dag van vandaag ben ik blij dat we toen die beslissing genomen hebben. Vreemd is het wel om daar nu weer te zitten, ditmaal omringd door lachende en vrolijke toeristen maar het is goed zo, 'ze', de toeristen zijn in iedergeval weer terug op Bali.

We gaan in Matahari nog even pinnen, tja ook dat moet met enige regelmaat gebeuren niet waar, en Mechie en Martin kopen buiten nog twee echte nep rolex horloges voor Twan en Mark. We lopen verder richting de ons zo vertrouwde pasar. Het is altijd leuk om hier even rond te snuffelen. Er blijven nog 2 zomerjurkjes aan me plakken ;-) en een hele mooie buddha die ik van Loek kado krijg (je mag nooit een buddha voor jezelf kopen). Inmiddels begint het te schemeren en kleurt de hemel rood als we langs het strand richting Bali Garden lopen. We gaan even zitten op het strand om te kijken naar alle spelende en surfende kids die overal vandaan lijken te komen. Het is een mooie zonsondergang en als we bij Bali Garden plaatsnemen op het terras om een hapje te eten is het inmiddels alweer donker. We bestellen een frozen Marguerita, die hebben we wel verdient en verorberen de heerlijke mie goreng ajam met saté. Een perfecte aflsuiting van een toch wel emotionele dag. Via Discovery lopen we weer naar de straatkant en komen langs een 'fish therapy' gelegenheid, dat stond ook nog op onze 'to do' list en Mechie, Loek en ik gaan ervoor. 10 minuten voor 60.000 roepia. Het is een hele vreemde gewaarwording want zodra je je benen in de vissenbak laat zakken komen ze allemaal op je benen af en beginnen te knauwelen. In het begin ondergaan we het dan ook iet wat lacherig maar het gevoel went snel en eigenlijk is het wel heel relaxend. 10 minuten is wel lang genoeg vinden we (20 minuten kan ook) en als herboren lopen we aan de voorkant Discovery weer uit en laten ons door een bluebird taxi naar huis rijden...

Centraal Bali

Vandaag staat er weer een tour gepland met "Anita's Group" zoals Suryadi dat zo mooi noemde. We hebben met z'n zevenen om 8 uur in de lobby afgesproken en dat betekent dus dat de wekker weer om 6 uur is afgegaan vanmorgen. Onze chauffeur Ngurah stond al op ons te wachten en als we compleet zijn gaan we op pad. We stoppen onderweg eerst bij een paar commerciële tentjes waar we eigenlijk niet zoveel behoefte aan hebben maar goed het hoort erbij en we doorlopen het zilver fabriekje en huis van schilder met schilderijen in een snel tempo. Het zilver fabriekje en de aangeboden waren kon dan ook niet tippen aan de versie die we op Java bezocht hebben. We rijden door naar het midden van het eiland. Hier is tevens de start van de raft tocht maar ook kun je hier een een rit op een olifant maken. We willen geen van beiden, maar hebben wel de olifantjes bezocht en geaaid, helaas was het geen voedertijd. Ook waren er twee luaks, een python (brrrr doodeng), boa constrictor (brrrr ook eng) en werden er twee 13 maand oude orang oetans opgevangen, zo schattig ... Hebben wat banaantjes gekocht en ze te eten gegeven. Het zijn inderdaad net kleine mensjes. We rijden verder richting Ubud en lunchen ergens onderweg. In Ubud is het verschrikkelijk druk en voor ons onherkenbaar. Er is in 8 jaar heel veel veranderd, ook hier. We bezoeken de pasar als ineens de hemel zich weer opent en er enorme hoeveelheden water naar beneden komen, we regenen echt zeiknat en binnen no time staan de straten compleet blank. Het ziet er niet naar uit dat het snel ophoudt dus zoeken we een een tentje op om op te drogen en wat te drinken. Het is inmiddels alweer een uur of 5 en dus is het over een goed uur donker. We zoeken Ngurah op om weer terug te rijden naar Kuta. Terwijl we wachten spreekt een oude man ons aan met de vraag of we uit Nederland komen. We antwoorden dat dit het geval is en hij begint enthousiast te vertellen dat hij van 1970 tot en met 1972 in Groningen gewoond heeft. Nu woont hij in Bogor. Wij vertellen hem dat we daar ook net geweest zijn en natuurlijk wil hij weten wat we ervan gevonden hebben. Hij is met zijn vrouw een weekje op vakantie op Bali. Dan arriveren zowel zijn als onze chauffeur en nemen we afscheid. We zijn rond half 7 terug bij het hotel en besluiten vanavond niet samen te eten. Loek heeft de hele dag al last van zijn maag en is lichtelijk aan de dunne dus die eerst maar wat imodium gevoerd. Daarna een taxi genomen naar het centrum en bij Discovery aan de achterkant buiten op een terrasje gegeten met uitzicht (nou ja het was donker inmiddels natuurlijk, dus was het meer een hoorspel) op de oceaan.

Niet veel gedaan vandaag ...

Het lijkt wel op vakantie! Vandaag niet veel gedaan, om 9 uur ontbeten en daarna zijn we opgesplitst. Loek is neergestreken bij het zwembad en Mechie, Martin en ik hebben een taxi genomen naar het centrum van Kuta om wat te shoppen en kadootjes te kopen. Taxi's zijn het vervoermiddel om je te verplaatsen hier. Alleen is het wel oppassen geblazen welke taxi je neemt. Er rijden veel illegale taxi's rond en overal op straat wordt je gevraagd of je transport nodig hebt. Tenzij je bereid bent om flink in de buidel te tasten, te onderhandelen of te worden afgezet kun je er maar beter met een flinke boog omheen lopen. Misleidend is dat deze illegale aanbieders nagenoeg dezelfde kleur blauwe auto's hebben als het legale en veilige broertje met de naam BLUEBIRD. Deze laatste brengt je op een snelle, directe manier comfortabel in een taxi met airco van A naar B. Van ons hotel naar het centrum kost een ritje tussen de 7.000-10.000 roepia, afhankelijk van het verkeer. Dus waarom moeilijk doen als het makkelijk kan, zeker met temperaturen van ongeveer 36 graden celsius in de schaduw! We hebben dus op het gemak wat rondgeneusd en vonden dat we toen wel een lekkere Ice coffee verdiend hadden bij Starbucks of all places! Terug bij het hotel Loek opgezocht en ook lekker in de schaduw onder een boom neergestreken. Na een luie middag richting Bali Garden en het strand gegaan om onder het genot van een drankje de mooie zonsondergang in de Indische Oceaan te aanschouwen, zo smaakt een Pina Colada nog lekkerder!. Als de zon onder is, is het ook meteen pik donker en dus weer terug naar Risata om te gaan eten, we hadden om half 8 daar met Aart afgesproken. Wat gaat de tijd toch vlug, begin nu al een gevoel van heimwee te ontwikkelen, gelukkig hebben we nog een paar dagen ...

Uluwatu en de Kechak dans

Vandaag weer een rustdag ingelast, een beetje uitgeslapen, ontbeten en gezwommen. Om 4 uur vertrekken we richting Uluwatu, een schiereilandje waar bij de tempel met uitzicht op de oceaan een keer per dag, tegen zonsondergang, de Kechak dans opgevoerd wordt. Onze chauffeur is weer perfect op tijd en we rijden ongeveer een uur door het mooie landschap van Bali (wat heerst er toch een bijna serene rust als je Denpasar en Kuta uit bent). Als de auto geparkeerd is lopen we naar de ingang, krijgen een sarong om (je mag niet met blote knieen de tempel in). Ook hier heel veel wilde apen, deze schijnen iet wat brutaler te zijn dus wordt ons geadviseerd om alles wat los zit op te bergen (brillen enz) en tassen, film en foto camera's goed vast te houden! Mechie heeft het niet zo op die apen maar we zeilen er zonder problemen door heen. De locatie is schitterend mooi. De Kechak dans die hier opgevoerd wordt echt voor de toeristen. De laatste keer dat ik een dergelijke dans gezien heb was dat in een dorp ergens op het eiland en authentiek waar zo'n 100 mannen van jong tot oud in trance raakten en sommige zelfs zweefden, een magisch geheel. Maar deze voorstelling was ook de moeite waard en heel entertaining. Als het optreden afgelopen is, is het ook pikke donker inmiddels en zoeken we onze weg terug naar onze auto. Als we in het hotel terugkomen besluiten we een keertje daar te gaan eten. Geen slechte keuze ;-)

Noord Bali

Een mens is toch ook echt een kuddedier ook. We zitten nog zo in het ritme van vroeg opstaan, ontbijten en weg dat het vandaag ook weer geen enkel probleem opleverd. Onze chauffeur met Suzuki busje staat ons keurig op te wachten in de lobby. Het blijkt een hele aardige, goedlachse Balinees te zijn. We boffen echt deze reis. Hij vertelt ons dat hij, als wij dat goedvinden, de route precies tegenover gesteld wil rijden als staat aangegeven. De reden hiervan is dat we dan alle grote touringcars ontwijken: strak plan! Onze eerste stop is de Mengwi tempel. Dit keer geen gids die ons verteld over de geschiedenis en betekenis van de tempel en dus neem ik de taak op me met als leidraad de bij de ingang gekregen folder. Daarna rijden we door naar Banjar en brengen een bezoekje aan een kleinschalige kopi plantage (koffie plantage) en proeverij. Men zegt dat Indonesie de beste koffie produceert en de Luak koffie is wereld beroemd. Deze koffie is ook ontzettend duur maar we krijgen de gelegenheid om hem te testen en hij smaakt echt heerlijk, alsof een engeltje ... enz. ... Om je een idee te geven, Luak koffie kost $35.00 PER ONS! We vervolgen onze tocht naar de GitGit waterval. Een flinke tippel eerst omlaag en terug weer omhoog (zeker bij deze temperaturen!) maar wel de moeite waard. Inmiddels beginnen de magen ook te protesteren (die zijn het ritme op Java nog niet vergeten) en dus tijd voor lunch in Lovina aan de oceaan in een klein restaurantje, lekker buiten. Wat een uitzicht! Vooral de Saté Ajam is hier ECHT een aanrader! We nodigen de chauffeur uit om samen met ons te eten en dat wordt heel erg gewaardeerd. Met de maagjes weer gevuld en het vochtgehalte weer op pijl gebracht gaan we weer op pad. Komen een groep wilde apen tegen aan de kant van de weg en stoppen even. We voeren ze wat banaantjes en pindanootjes en maken natuurlijk foto's! We rijden verder en stoppen bij de hotsprings maar gaan niet zwemmen (hebben het al zo warm) en dan volgt DE reden om noord Bali te bezoeken, namelijk de Ulun Danu tempel in het Beratan meer. Het is inmiddels heel laat in de middag, het licht is geweldig dus mooie fotos kunnen maken. We rijden weer terug naar 'huis' en zijn rond 7 uur weer terug in ons hotel. We eten in het kleine eettentje van de broer van de chauffeur; Thaise curry & Pisang Goreng met ijs! Alweer een dag voorbij, de tijd hier gaat veel te snel!

Van Java naar Bali

80% van de Balinezen zijn oost Javaan geweest en gevlucht uit het Hindoeïstische centrum op Java rond de 12e eeuw door de opkomst van de Islam. Vandaag de dag wonen er 3,2 mensen op Bali. We verlaten om half 8 uit Kalibaru en rijden een paar uur naar de ferry. De overtocht van Java naar Bali duurt ongeveer een uur en we genieten op het bovendek van de mooie uitzichten. Op Bali is het nog ongeveer 160 kilometer naar ons hotel in Tuban (Kuta). Onderweg stoppen we nog een keer voor een heerlijke lunch met z'n allen. Bij het hotel aangekomen zorgt Yadi ervoor dat we goed ingecheckt zijn en dan is het toch echt tijd om afscheid te nemen van de mannen. Yadi vliegt terug van Denpasar naar Jakarta om van daaruit met de bus terug te reizen naar zijn dorp. Ateng en Apeng rijden de bus terug naar Bandung in 36 (!) uur. We dumpen onze zooi op de hotelkamer en komen vervolgens in de lobby Maria & Ben en Aart weer tegen. We besluiten met z'n allen naar Discovery te lopen. Dit is een grote gloednieuwe mall en we zijn nieuwsgierig naar wat we er aantreffen. Het doet Europees/Amerikaans aan en past eigenlijk helemaal niet op Bali vinden we. Wel een aanrader is een bezoekje te brengen aan het 'food court' op de bovenste verdieping. Hier kun je werkelijk voor heel weinig geld, heel lekker eten; dat hebben we dan ook gedaan - nasi goreng met saté voor 2 euro per persoon! - We neuzen nog wat rond en strijken dan neer aan de achterkant van de mall waar buiten leuke terrasjes zijn met uitzicht over de Indische Oceaan en waar ze een lekker kopje koffie serveren. De eerste keer terug op Bali na 2002, het voelt vertrouwd maar er is veel veranderd. Overal security! Bij de hotels en daar waar het druk is en veel buitenlanders zich verzamelen. Tassen moeten worden opengemaakt, alvorens het terrein van een hotel op te rijden moet je je kamernummer geven en moet de kofferbak van de taxi open. Bali, het vriendelijke eiland waar de mensen geen vlieg kwaad doen leeft nog steeds met het trauma en de gevolgen van de aanslagen in 2002. ...

Het is hier warm, dus rustig aan vandaag

Vanmorgen een beetje uitgeslapen, lekker ontbeten en om 10 uur naar een kleine bijeenkomst geweest van iemand van Marintur die ons wat informatie gaf over het eiland en eventueel te maken en bij hem te boeken tours... We hebben netjes bedankt! De enorme lading was die we inmiddels verzameld hebben naar het wasserijtje gebracht tegenover het hotel die wel heel blij waren met het werk; zij blij en wij blij, straks weer lekker alles schoon en dan vlak voor we vertrekken nog een keer een lading brengen! Morgen kunnen we het gewassen en gestreken ophalen. We gaan op speurtocht naar een auto met chauffeur want dat is namelijk DE manier om Bali te bekijken. Maria kende nog iemand van 2 jaar geleden maar toen we bij het eettentje annex restaurantje annex chauffeursdienst aankwamen bleek de vogel gevlogen helaas. Toch maar neergestreken voor een lekker vers sapje, dat hadden we na de flinke wandeling in 36 (!) graden celsius wel verdient vonden we. De jonge man die het tentje nu runt hoorde ons praten en vroeg of ie kon helpen. We vertelden dat we op zoek waren naar een auto met chauffeur die 7 personen en minder kon vervoeren. Nou dat kwam goed uit want hij had een broer ... afijn broer werd gebeld en de telefoon ging heen en weer tussen Maria en mij die om de beurt in het indonesisch en engels een afspraak maakte voor de volgende dag. Alles gaat op goed vertrouwen en het is altijd afwachten of het allemaal goed gaat maar je moet toch een beetje vertrouwen hebben in de mensheid niet waar. De afspraak is dat de chauffeur ons om 8 uur komt ophalen bij het hotel. We kiezen ervoor om de noordkant van het eiland te gaan verkennen en de kosten van deze trip die de hele dag gaat duren bedragen 650.000 roepia. Ter vergelijking: dezelfde officiele bustour (gewone mus 50 personen) kost $50.00 per persoon, in ons geval x 7 = $350.00, scheelt een slok op een borrel dus. Na dit geregeld te hebben en ons sapje op was gaan we weer verder richting Matahari. We komen langs Bali Garden, het hotel waar we de vorige keren gelogeerd hebben en moeten toch even binnen kijken. Er is in 8 jaar ook veel veranderd hier, de ligging is nog steeds perfect maar uit alles blijkt dat het een stuk commerciëler geworden is allemaal. We lopen het laatste stukje over het strand en dan via de pasar naar het bekende warenhuis Matahari. Hier gaat ieder zijns weegs. Wij kijken wat rond, gaan even de bijbehorende supermarkt in waar ik mijn voorraadje jasmijn thee (waar ik hier echt aan s Middags neergestreken bij het zwembad en het grootste deel van de tijd IN het water doorgebracht. Om half 8 hebben we met z'n zevenen afgesproken in de lobby om samen te gaan eten bij Pepito, een zwitsers restaurantje in Tuban. Het blijkt een heel gezellig tentje te zijn en het eten is geweldig, een leuke afwisseling na alle Indische gerechten van de afgelopen weken. We besluiten om hier de laatste avond terug te komen. Morgen is het weer om 6 uur op, dus maken we het maar niet te laat ....

Kalibaru en omgeving

Vanmorgen weer een plan, plan morgen (het lijkt wel vakantie ;-) Loek is het zwembad wezen uittesten, we hebben op het gemakkie ontbeten en om half elf verzameld om een bezoek te gaan brengen aan de plantage en het weeshuis van ibu Harnik die de zorg heeft over 42 weeskindertjes. GEWELDIG! We worden door een deel van de kids verwelkomt en na een kopje koffie of thee krijgen we een rondleiding over de plantages (cacao, nootmuskaat, vanille, koffie, klapper, peper enz) Vervolgens door de sawa's gelopen. We worden ook uitgenodigd voor de lunch (want er is genoeg zo wordt ons verzekerd) en zo eten we met z'n allen een heerlijke lunch van rijst, met een soort smoor en groente, geserveerd in een gevouwen bananenblad wat dienst doet als bord. De kinderen hebben allerlei versieringen gemaakt die we krijgen omgehangen, ze hebben de grootste lol.


Daarna samen met de kinderen gedanst en gezongen. Voor het eerst in mijn leven met microfoon en live ondersteuning gezongen (samen met Aart) maar ja wat doe je als je een microfoon in je handen gedrukt krijgt? We zingen, jawel, 'Soerabaja' en 'Somewhere Between' Yadi zingt nog wat en de kids zingen ook een paar liedjes en genieten er duidelijk van. We kopen nog wat kruiden e.d. ter ondersteuning van het weeshuis. Onderweg ook nog gestopt bij stalletjes langs de kant van de weg en een klein fabriekje waar je kunt zien hoe met de hand van roestvrij staal allerlei keukenbenodigdheden gemaakt worden.


Het is de laatste avond van het rondreis gedeelte, morgen vertrekken we naar Bali, dus nodigen Maria en ik Yadi, Ateng en Apeng uit met ons samen te eten vanavond. Afgesproken om half 8. Het is heel gezellig en we hebben ruim 2 uur getafeld. Morgen wordt weer een vroegertje: om 6.15 uur gaat de wekker af, 6.45 uur koffers buiten de deur en ontbijten een dan om half 8 weg richting de ferry. De mannen gaan gelukkig heemaal met ons mee naar het hotel. Yadi vliegt dan terug naar Jakarta om van daaruit met de bus terug te reizen naar zijn dorp en Ateng & Apeng rijden de bus terug naar Bandung in 36 (!) uur als het mee zit.

De Bromo Expeditie

Ons "wek telefoontje" om kwart over 12 helemaal niet gehoord en om tien over half een wakker geschrokken! Snel, snel aangekleed en gelukkig toch nog op tijd in de lobby; klaar voor vertrek richting de Bromo vulkaan. We rijden met de bus zo'n 2,5 uur al dommelend en wel richting een bergdorp. Daar stappen we over in 2 jeeps (steeds geschikt voor 5 man) en rijden we nog eens 1 uur over onverharde wegen, zandvlaktes in het pikke donker omhoog.

We komen aan op de plek van bestemming en het is duidelijk dat we niet de enige zijn. Nu is het gewapend met een zaklamp verder lopen met de benewagen tot aan de bergrand waar we zijn neergestreken en op zoek naar een goede foto spot om de zonsopkomst vast te leggen. We zien dat de Bromo ook redelijk actief lijkt, meer als de afgelopen tijd zo wordt ons verteld als we kijken naar de grote pluimen zwavel die de Bromo met regelmaat uitspuwt. We zijn nog op veilige afstand en genieten van de zonsopkomst, echt een geweldige ervaring.

Daarna ontbeten (hadden van het hotel een 'ontbijt box' meegekregen) bij een plaatselijke ibu met primitief eetstandje. Na het ontbijt, weer richting de jeeps gelopen en op pad naar de Bromo kraterwand wederom via de zandvlakte. Nu is het kiezen: of lopen of te paard tot aan de trappen (290 treden!) naar de rand van de Bromo.

Loek en Martin besluiten te gaan lopen (vinden dat ze het de paardjes niet kunnen aandoen ;-) Mechie en ik besluiten toch maar te paard te gaan, en zo beland ik voor het eerst in 30 jaar weer op de rug van het edele dier. Nou ja, het erop klimmen viel nog niet mee want beladen met camera en foto tas valt dat helemaal niet mee, die eerst maar afgegeven aan Loek en daarna met een beetje hulp toch gelukt. Het is net fietsen, je verleert het nooit en hobbelden we in rustig tempo omhoog. Orio mijn paard bleek een aanhankelijk tiepje en liet zich graag aaien op het eindpunt. Ik zeg wel eindpunt maar het harde werken begon toen eigenlijk nog. Je zit op zo'n 2400 meter hoogte en ga dan maar eens 290 treden omhoog klauteren. We gaan op weg; plan plan ... rustig aan dus! We mogen niet te lang aan de rand blijven boven vanwege de zware zwaveldampen ook al hebben we onze snuifjes (mondkapjes) weer op. Nadat we dezelfde 290 treden weer zijn afgedaald lopen we de rest van de berg af, over een stuk van de zandvlakte, terug naar onze jeep. De sfeer zit er goed in en Sureyadi zet het op een zingen, Mechie, Martin, Loek en ik vallen in en galmen gezellig mee met toppers zoals 'Obladie Oblada' e.d. of onze chauffeur daar nou zo blij mee was ... Na een uurtje zijn we weer bij het bergdorpje terug waar Ateng en Apeng wachten met onze bus. We stappen over en gaan richting de eindbestemming van vandaag, Kalibaru. Het begint te klinken als een herhaling maar we hebben weer heerlijk gelunched onderweg en komen om half 3 aan bij ons hotel. We logeren in cottages hier, het is heel mooi opgezet; mooie tuin, lekker zwembad en een leuk restaurant in de openlucht (alleen een dak erover).

De rest van de middag rustig aan gedaan want we hebben toch een nacht overgeslagen. Eerst gedouched en daarna heb ik me gestort op de brief aan BBI-STP reizen / Marinturs op verzoek van Yadi. Deze brief van aanbevelingen voorgelegd aan hem en de final version uitgeschreven, aan de groep voorgelegd en iedereen laten ondertekenen. Yadi faxt de handel door naar Marintours en later wordt het doorgemailed aan BBI-Stip reizen. De reden is dat gezien het gedoe met de Merapi ze hem helemaal suf mailen, smssen en bellen, ons een keer of 3 hebben willen evacueren terwijl dat ons inziens helemaal niet nodig was. Afijn dat in een nut-shell want het is een heel verhaal. Inmiddels zijn de maagjes ook weer gaan knorren en eten we met z'n allen in het restaurant. s Avonds is er nog een leuke traditionele dansvoorstelling compleet met draak.

Als dit is afgelopen is het echt tijd om de luiken te sluiten ... even bijslapen ...

Plan Plan dagje Malang

Er staat vandaag een rustige dag gepland, de reisplanning van BBI volgen we helemaal niet meer echt eigenlijk. We staan wat later op, daarna lekker gedouched en op het gemakkie ontbeten. We worden om 10.30 uur opgehaald en maken een stadstour door het op 445 meter hoogte gelegen Malang, een stad met een uitgesproken Europese sfeer.

De koloniale invloeden van de Nederlanders zijn ook hier nog goed zichtbaar. Na de rondrit worden we losgelaten bij toko Oen aan de rand van de alun-alun. Het eerste restaurant van de familie Oen werd in 1922 geopend en was direct populair onder de Nederlandse kolonisten die hier konden genieten van eigen brood en Nederlandse en Indonesische muziek. De vestiging in Malang heeft een redelijk Engelse stijl qua inrichting wat nauwelijks veranderd is door de loop der jaren, maar op de menukaart vind je biefstuk, witlof rolletjes en Nederlandse ijsjes, naast de gewone Indonesische gerechten.

We gaan zelf wat rondneuzen door deze interessante stad en een bezoekje aan warenhuis Sarinah mag natuurlijk niet ontbreken. Drinken na afloop een kopje koffie/thee bij toko Oen en verzamelen weer om te gaan lunchen. We belanden in een geweldig authentiek javaans restaurant en eten specifieke javaanse gerechten; heerlijk. Als we rond een uur of drie weer naar buiten rollen heeft de moeson weer toegeslagen en rijden we terug naar het hotel.

Terwijl de rest op de kamer ligt te rusten ben ik neergestreken bij de lobby, en zit hier heerlijk op mijn javaans bankje onder een afdak naar de regen te kijken en het blog bij te werken. Vannacht gaan we dan echt, naar de Bromo. Om 00.45 uur worden we gehaald en vertrekken we. Ga zo maar eens op zoek naar een lange broek en warme kleding, we gaan tot bijna 3 km hoogte en daar zal het wel flink koud zijn. .. wordt vervolgt!

PS: de Merapi heeft vannacht weer van zich laten horen, de zwaarste eruptie tot nu toe. De veilige zone is nog verder uitgebreid en de Indonesische regeering heeft toegezegd het vee van de boeren in de getroffen gebieden te kopen zodat zij tenminste hun huizen verlaten om zo de kans op slachtoffers te verminderen. Yogya nu ook binnen het gebied, we zijn dus op tijd weg! Vannacht opnieuw 65 doden (vooral kinderen) en velen gewonden. De voorspelling is dat het eind helaas nog niet in zicht is. Ondertussen zijn 5 vulkanen actief hier in de regio.

Op weg naar Malang

De Merapi is vannacht weer uitgebarsten, en flink ook met explosieve erupties, en als gevolg weer 12 doden en 40 gewonden. Er lijkt geen eind aan te komen. De luchthaven van Yogya is gesloten vanwege de as neerslag en ook de Borobudur is voorlopig dicht voor publiek tot 8 november. Oh, oh wat hebben we toch een geluk door net tussen de mazen van het net door te glippen steeds. Nieuwe groepen toeristen worden nu ook om Yogyakarta heen geleid en logeren voornamelijk in Solo. Yogya ligt nu voor het eerst ook onder een dikke laag as.

As laagje op auto die onder een afdak staat bij ons hotel

We mogen naar buiten maar met de mondkapjes op die we zelfs in de bus ophouden op weg naar onze volgende bestemming: Malang. Maar om de Merapi achter ons te laten moeten we eerst nog een stukje in die richting om vervolgens af te buigen naar Solo waar we een bezoek brengen aan het paleis. Als we de bus uitstappen wordt Loek bedolven onder een hele klas, toevallig in het oranje, voetballende schoolkinderen die allemaal met hem op de foto willen; zo aandoenlijk.

De stad Solo, ook wel Surakarta genoemd, heeft 800.000 inwoners, niet zo heel groot dus. De sultan van Solo en Yogyakarta waren broers en Solo wordt nog steeds ondersteund door Nederland, is de armste van de twee sultanaten. Yoya is rijk vanwege de grondstoffen en wordt door de Indonesische staat gesteund. We krijgen een rondleiding door een Engelstalige locale gids, dus ik heb het verhaal vertaald in het Nederlands voor de rest van de groep. Vooral de oudere generatie hier spreekt nog goed Nederlands en v.a. 2005 wordt er op de scholen ook weer in les gegeven.

De Semeru vulkaan, naast de Bromo, toont ook activiteit inmiddels. Eigenlijk zouden we vannacht de tocht naar de Bromo hebben, maar omdat we vandaag toch een hele lange rit hebben (365 km) is besloten het programma om te gooien en uit te stellen naar overmorgen. Nu dus op weg naar Malang op Oost Java. Oost Java is vroeger Hindoe geweest en de grootste provincie op Java met als hoofdstad Soerabaya. Het is ook een rijke provincie met twee grote aardolie bronnen en een aardgas bron. De streek is ook bekend om zijn teak en mahony plantages. Teakbomen groeien heel langzaam: ze doen er 60 jaar over, de mahonie doet er de helft zo lang over. Verder ook nog plantages van (japanse) ebben hout. Onderweg stoppen we voor koffie, thee en gebak bij een locale bakkerij. Ik hou het bij thee alleen want heb een 'off day'; last van mijn maag, duizelig ... zal gisteren wel iets verkeerd gevallen zijn. Het is een echte reisdag en over de smalle weggetjes met de vele brommertjes en overig verkeer gaat het allemaal 'plan plan' langzaam aan dus. Er stond een lekkere lunch klaar in Nganjunk, maar dacht laat ik maar verstandig zijn en heb het smikkelen overgelaten aan de anderen en heb het gehouden bij wat witte rijst, soep, atjar en jasmijn thee. Mechie heeft ook wat, ze ziet eruit alsof Martin haar een flinke rechtse direkte op haar oog verkocht heeft al blijft ie bij hoog en bij laag beweren dat het niet zo is ;) Door haar nieuwe bril heeft ze aan de zijkant van haar neus een wondje en vocht om haar oog wat de nieuwe 'look' heeft vormgegeven. We zaten samen even buiten en Suryadi kwam vragen hoe het ging, hij dacht dat ik een beetje ziek was van de spanning in Yogya vanmorgen, niet hoor, gewoon iets verkeerd gevallen gaat wel weer over. De wandeling door de Sawa's naar een meertje die eigenlijk voor s middags gepland stond viel letterlijk en figuurlijk in het water want rond 3 uur belanden weer in een hevige moeson onweersbui, de heftigste tot nu toe. Als we vroeg in de avond in Malang aankomen, staan de straten blank! We logeren in een ander hotel als gepland. Het is een klein authentiek hotelletje waar verder geen westerlingen zijn. We checken in en Suryadi checkt of de kamers 'up to standard' zijn. Morgen kunnen we uitslapen want we hoeven pas om 10.30 uur weg. Als welkom krijgen we een kopje thee met gebakken pisang en rosoles. Heerlijk! Het blijft plensen dus blijven we in het hotel en gaan een pilsje (en thee ;-) drinken in de bar met Maria, Ben & Aart. Om 10 uur gaat het licht weer uit ....

Yogya Moeson!

De Merapi stoot vandaag weer grote aswolken uit. Zoals gezegd zitten we er op een dikke 20 kilometer vandaan en de veilige zone is vastgesteld op 15 km dus niks aan de hand. Het is wel goed te zien vanaf waar wij zijn. De dag begint zonnig als we om 8 uur op pad gaan en het is echt heel warm, het water loopt in straaltjes van ons af en de flesjes water zijn niet aan te slepen. We bezoeken het Prambanan tempel complex, 16 kilometer hier vandaan. Het is een hindoeïstische tempel met ruimtes binnen de tempel, dit in tegenstelling tot de Borobudur wat een boedischtisch tempel complex is (zonder binnenruimte) en trouwens vanaf vandaag weer gesloten is voor publiek vanwege enorme as neerslag, die inmiddels ook het dorp van onze gids Suryadi bereikt heeft. Het weer is overal extreem want in Bandung en Baturaden heeft het zoveel en hard geregend dat er oversgtromingen zijn. We hebben dus echt heel veel geluk gehad want ik had het allemaal voor geen goud willen missen!
De Prambanan is het grootste hindoe-tempelcomplex van Indonesie en is gebouwd in de 10e eeuw gedurende de heerschappij van twee koningen, namelijk Rakai Pikatan en Rakai Blitung. Het complex ligt zoals gezegd ongeveer 16 km ten oosten van Yogjakarta. Door de hoogteverschillen vormt de Prambanan een soort piramide. Op het hoogste niveau heeft het een centrale binnenplaats met drie hoofdtempels (Trisakti), gewijd aan Brahma (zuidelijke) Shiva (middelste) en Vishnu (noordelijke tempel). Deze drie tempels zijn de symbolen van Trimuti (de goddelijke drie-eenheid) in het hindoeïstisch geloof en zijn gericht op het oosten. Elke hoofdtempel wordt vergezeld door een kleinere tempel die gericht is op het westen. Deze drie kleinere tempels zijn gewijd aan Shiva's stier Nandi, Brahma's rijdier de gans Angsa en Vishnu's adelaar Garuda. Op een lager niveau stonden 224 kleinere tempelgebouwen (pewara) van gemiddeld 14 meter hoog. Hiervan zijn slechts enkele gerestaureerd. Daarbeneden zijn nog 2 niveaus te herkennen.

Na het bezoek aan de tempel gaan we naar het centrum van de stad om even rond te neuzen: Kota Yogyakarta. We drinken eerst een lekker kopje cappucino met iets zoets erbij en kopen voor de jongens (chauffeur, bijrijder en gids) ook nog wat lekkers voor bij de koffie. Daarna tijd om even te winkelen, als we weer naar buiten komen hoost het, echte moeson regen, het komt horizontaal en verticaal naar beneden; ongelofelijk... Binnen no-time zijn we natuurlijk zeiknat en als we bij de bus aankomen begint het ook nog te onweren en lichten.

Tijdens de lunch zitten we bijna met z'n allen onder de tafel als er een slag komt alsof er een bom inslaat ergens. Het is inmiddels pikzwart en uitgescheden met 'zachtjes' regenen.


We gaan terug naar het hotel en maken er maar een rustig middagje van verder: beetje blog bijwerken, dadelijk lekker even douchen en opfrissen en dan op zoek naar een hapje te eten. Vanavond niet te lang maken want morgen staat ons een lange dag te wachten. We worden om kwart voor 6 gewekt en vertrekken om 7 uur voor een rit van ongeveer 325 kilometer richting Oost Java ... wordt vervolgd!

Dagje Yogya

Vandaag crossen we een dagje door Yogyakarta, de culturele hoofdstad van Java, en bezoeken de batik gallery van een kunstenaar Kabul genaamd. De techniek die hier gebruikt wordt is de 'geprikte batik' een monniken klus en de doeken die zowel op zijde als katoen tevoorschijn getoverd worden zijn werkelijk schitterend. Zowel Mechie en Martin als Loek en ik gaan overstag en kopen een batik op zijde. Het is moeilijk kiezen tussen de verschillende kleuren, taferelen, afmetingen en ga zo maar door, maar we komen eruit.

Yogyakarta is HET centrum van de batik, door UNESCO uitgeroepen tot de meest verfijnde textiel techniek en het is evident want overal in de stad kom je het tegen. Ook staat Yogyakarta bekend om zijn zilver smederijen en ook hier gaan we een kijkje nemen. Kota Gede, een voorstad van Yogya, is het hart van Yogya´s zilverindustrie. Hier kun je zilversmeden aan het werk zien en heb je gelegenheid om zilver te kopen. We krijgen uitleg over het hele proces en zien inderdaad ook de mensen aan het werk en hoe de produkten gemaakt worden. Natuurlijk is ook hier iets aan ons blijven plakken.

Onze volgende stop is het in het centrum van Yogyakarta liggende ommuurde paleis van de sultan, het kraton, dat stamt uit 1755. Sultan Hamengkubuwono I is de ontwerper van het kraton en tegelijkertijd de stichter van het koninkrijk Ngayogyakarta Hadiningrat. De huidige sultan woont er nog steeds.

De locatie van het paleis is niet willekeurig gekozen. Het kraton is gelegen tussen twee rivieren, de Code in het oosten en de Winongo in het westen. Water is makkelijk voorhanden en tegelijkertijd is er geen overstromingsgevaar. Daarnaast ligt het kraton op één lijn met de zee in het zuiden en de vulkaan Gunung Merapi in het noorden wat naar zeggen, mystieke voordelen met zich meebrengt. Volgens de mythe is het kraton door deze geografische lijn beschermd door de geesten die in Gunung Merapi leven en de godin van de zuidelijke zee, Nyai Roro Kidul. Nyai Roro Kidul was een prinses die godin werd, nadat ze vrijwillig verdronk om een boze bezwering te verbreken. In een paar delen van het kraton zijn Europese stijlen te zien, maar verreweg het grootste deel is een goed voorbeeld van Javaanse paleisarchitectuur. Het gebouw is 14.000 m2 en de diepe filosofische betekenis wordt verbeeld in de verschillende ruimtes, de houtsnijwerken, de bomen en de lokatie. De Javanen beschouwen het kraton en het omliggende gebied als de microkosmos. Door een harmonische opbouw van de verschillende elementen van het keraton blijft het echte universum in evenwicht. We krijgen hier onder begeleiding van een lokale gids een rondleiding. Beetje vergane glorie op plaatsen, maar wel heel interessant om te horen over de geschiedenis en hoe het allemaal in zijn werk gaat.

We zijn hier niet alleen, er zijn niet veel andere toeristen maar toevallig wel een schoolklas uit Bandung. De leraar, die goed engels spreekt en alles afweet van het Engelse voetbal, komt vragen of we het niet vervelend vinden dat de leerlingen allemaal om ons heen fladderen. Want dat doen ze, en ze willen ook met ons op de foto. Maar we hebben er geen problemen mee, het is alleen maar leuk.

We lunchen vandaag ook bij het paleis en behalve een heerlijk buffet met o.a. gele rijst (!) worden we ook getrakteerd op muziek en dans. Na de lunch bezoeken we het ten westen van het kraton van Yogyakarta gelegen waterpaleis van de sultan. In dit voormalige koninklijke zwembad, dat in 1758 door sultan Hamenkubwono I is gebouwd worden we ook door een lokale gids rondgeleid. Oorspronkelijk lagen de mannen- en vrouwenbaden van elkaar gescheiden door een toren. Vanuit deze toren kon de sultan toezicht houden op het geheel, en vooral op zijn harem. Het waterpaleis ligt in het oude deel van de stad op loopafstand van de vogelmarkt.


Op Java is het traditioneel zo dat iedere man aan vier voorwaarden moet voldoen om aanzien te hebben, een van die voorwaarden is dat hij in het bezit moet zijn van een vogel en dan ook nog bij voorkeur eentje die heel mooi kan zingen. Daarom zijn er hier nog vogeltjes markten met heel veel vogeltjes in kooitjes, maar ook katjes, konijnen, hondjes, gekko's en zelfs vliegende honden. De vogeltjesmarkt in Yogya is onlangs, onder druk van milieu/dieren organisaties verplaatst en we nemen er even een kijkje. Het is iets wat hoort bij de cultuur van dit eiland maar voor ons westerlingen is het toch een beetje zielig allemaal.


Als laatste gaan we nog een kijkje nemen bij een traditioneel batik fabriekje, hier wordt de batik niet geprikt maar gestempeld met bijenwas. Een heel ander proces maar ook heel arbeids intensief.


We komen terug bij het hotel en inmiddels regent het pijpestelen dus doen we niet veel meer. s Avonds eten we een hapje in het hotel en drinken een glaasje 'bintang' aan de bar onder het genot van een live bandje afgewisseld met wat dappere Aziatische heren die karaoke nummers ten gehore brengen; erg populair hier ....

Baturaden - Yogyakarta (325 km)

Na een lekker ontbijtje, wat foto's van de vulkaan (ons hotel ligt aan de voet van) en het kennismaken met een nijlpaard tor, welke natuurlijk ook op de gevoelige plaat is vastgelegd, gaan we weer op pad.

We rijden via het Dieng Plateau met indrukwekkende uitzichten op de plantages en natuur van Wonosobo en omgeving naar Yogyakarta. Het Diengplateau of Diëng is een complex van vulkanen op Midden-Java. Het complex bestaat uit 2 of meer vulkanen en 20 kleine kraters. Het plateau ligt gemiddeld op 2.300 meter hoogte. De hoogste pieken zijn de Gunung (berg) Prahu (2565 meter), de Pakuwaya (2398 meter) en de Bisma (2365 meter). Het is een stijle klim omhoog naar het plateau en we stappen over van onze bus naar een kleiner exemplaar. Onderweg zien we veel gewassen die verbouwd worden en geintroduceerd zijn door de Nederlanders zoals kool, asperges, worteltjes en tuinbonen. Ook zien we tabaksvelden langs de route.

We klimmen tot ongeveer 2000 meter hoogte en bezoeken bovenop het Dieng plateau 8 indrukwekkende kleine hindoe tempels uit de 7e en 8e eeuw na Christus met de naam Candi Arjuna. Er heerst een oase van rust en het uitzicht rondom het complex is echt adembenemend.

We dalen weer af naar de bewoonde wereld, stappen weer over in onze eigen bus en lunchen onderweg in een chinees restaurant. Weer heerlijk gesmikkeld. We kopen ook een kaart van het eiland, makkelijk heb je toch een beetje een idee van waar je je bevindt. Volgens ons reisprogramma zouden we morgen pas naar de Borobudur gaan, maar aangezien deze op de route naar Yogya ligt en het onzin is (om maar niet te spreken zonde van de tijd) om morgen weer ongeveer 65 km heen en ook weer terug te tuffen, besluiten we om dit wonder wat op de werelderfgoederenlijst van UNESCO staat vanmiddag aan te doen. Wat ook meespeelt is het feit dat de Borobudur vandaag open is. Suryadi heeft gebeld met de locale gids ter plekke. Dat is dus mazzel hebben want de afgelopen dagen is de Borobudur gesloten geweest voor publiek in verband met de neergeslagen as van de Merapi uitbarsting(en) en de schoonmakwerkzaamheden. De sporen zijn nog zichtbaar. We worden ontvangen met een drankje en gaan op pad met een locale gids. Het is om stil van te worden ZO MOOI. Het is aan het eind van de middag en het licht om fotos te maken is schitterend.

De Borobudur (Javaans: Barabudhur) is een boeddhistisch heiligdom op 40 km ten noordwesten van Jogjakarta in de provincie Midden-Java, in het centrum van het Indonesische eiland Java. Het is naast de Prambanan en de Kraton in Jogjakarta één van de toeristische trekpleisters van Centraal-Java. De Borobudur is gelegen bij de Merapi, de meest actieve vulkaan van Indonesië, en is gebouwd in de periode 750 - 850. De naam stamt mogelijk van het Sanskriet "Vihara Buddha Ur", dit betekent vrij vertaald "boeddhistische tempel op de berg". De Borobudur is opgebouwd als een grote stoepa. De basis van deze stoepa is 123 bij 123 meter. De stoepa heeft negen etages; de onderste zes zijn vierkant, de bovenste drie rond. De etages vertegenwoordigen de boeddhistische kosmos. Op de bovenste etages bevinden zich 72 kleine stoepa's, die gebouwd zijn rondom één grote centrale stoepa. De grote stoepa staat symbool voor het Nirwana. De kleine stoepa's vertegenwoordigen van onder naar boven de weg die een boeddhist moet afleggen om uiteindelijk in het Nirvana te worden opgenomen. De open gaten in de onderste stoepa's staan op hun punt (de weg is nog onzeker) en in de bovenste stoepa's vlak, horizontaal (de weg is duidelijk, het geloof stevig). 's Ochtends dient de Borobudur nog steeds als gebedsoord. Een pelgrim loopt iedere etage zeven maal rond met de klok mee. In de stoepa's bevinden zich beelden van Boeddha; wie door de gaten in de stoepa's deze beelden aan kan raken ontvangt, volgens het lokale bijgeloof (niet volgens het boeddhisme), het eeuwige geluk.


Vol indrukken gaan we verder naar de tegenover gelegen, nog in gebruik zijnde, tempel waarvan de naam me even ontschoten is (ik moet deze verhalen later nog echt een keer nagaan want het is ongelofelijk hoeveel, vooral namen, je ontschieten omdat je gewoon iedere dag zoveel indrukken opdoet!)


We eten onderweg nog gezamelijk in een traditioneel Javaans restaurant om daarna in te checken in ons hotel: Jayakarta, ook weer een mooi traditioneel hotel. Onze gids, chauffeur en bijrijder moeten/gaan op zoek naar een plaats om te overnachten. Idioot genoeg regelt de touroperator voor hen geen onderkomen als ze op pad gaan met een kleine groep. Pas wanneer er 10 kamers geboekt worden, krijgen zij een kamer om te overnachten in hetzelfde hotel, anders moeten zij het zelf betalen en dat is natuurlijk voor hen geen optie :( Weer een dag voorbij, maar in dit hotel logeren we 3 nachten en morgen hebben we een redelijk relaxed programma met zelfs in de namiddag een paar uur vrije tijd ...

Van Bandung naar Baturaden (350 km)

Vandaag een redelijk lange route zeker op de wegen hier en daarom ook een vroege start. We vertrekken om 7 uur en rijden we door de mooie Javaanse natuur. Wat men zegt is echt waar; je hebt nog nooit in je leven zoveel verschillende kleuren groen gezien; geweldig en de naam "Gordel van Smaragd" helemaal waardig. Het ene uitzicht en vergezicht op de rijstterrassen en kleine bergdorpjes is nog mooier als het andere. We stoppen bij een kleine tahoe/tempe fabriek waar we het hele proces zien en het eindproduct kunnen proeven. Wat zijn de mensen hier toch vrolijk en gastvrij. Het naastgelegen rijstveld wordt nog bewerkt met een waterbuffel. Om 'het' plaatje te maken moest je een stukje de sawa op en ja hoor, ik blijf steken met mijn slipper in de blubber; grote hilariteit alom natuurlijk en een van de mannen heeft hem los moeten trekken, meteen maar weer mijn sportschoenen aangetrokken.



Suryadi heeft weer een mooi ingelast voorstel voor ons; of we interesse hebben om naar de oudste tempel op Java te gaan, we moeten dan een stukje met paard en wagen, vervolgens met een bamboe vlot een meertje over om op het schiereilandje te komen waar de tempel nog staat en ook de kleine (6 huizen) van de anamistische kampung. daar hebben we natuurlijk wel oor naar en klimmen per 2 personen allemaal in een wagentje met paard en hobbelen richting het meertje. Onderweg worden we door iedereen gegroet en door de kindjes nagezwaaid.



Op het bamboe vlot worden we getrakteerd op live muziek van een jongen met gitaar). Op het schiereilandje krijgen we een rondleiding door een locale gids die het verhaal van het ontstaan van de tempel vertelt. We worden vervolgens uitgenodigd om in de kampung te kijken en door een pruimtabak kauwend omaatje worden we zelfs uitgenodigd om binnen te komen kijken. We geven haar als dank wat roepiaas zodat ze zeker tot de kerst genoeg geld heeft om pruim tabak te kopen!



We gaan weer terug naar de bus op dezelfde manier als we gekomen zijn dus met het bamboe vlot en paard en wagen. We vervolgen onze reis stoppen bij een traditioneel Naga dorp. Kampung naga is een van de mooiste en meest traditionele dorpen van West-Java. Hoewel het dorp dichtbij de moderne beschaving ligt, heeft de gemeenschap haar unieke, bijzondere cultuur weten te behouden. Men moet 494 treden naar beneden en op de terugweg dus ook weer omhoog om het dorp te kunnen bereiken. ook de traditionele bouwstijl is hier terug te vinden. Mechie en ik doen een deel en gaan dan weer terug, het is warm, vochtig en ligt op redelijke hoogte waardoor het best een inspanning is. De mannen gaan natuurlijk wel tot het gaatje en komen na verloop van tijd echt weer afgepijgerd boven.



We komen rond half 8 aan in Baturaden. Gelegen aan de voet van de vulkaan Gunung Slamet heeft dit dorp alles voor mooie wandelingen door de groene natuur maar helaas ontbreekt ons de tijd hiervoor, misschien een volgende keer! We logeren in het schitterend gelegen Rosanda hotel. Na te zijn ingecheckt besluiten we met z'n allen nog een hapje te gaan eten in het restaurant van het hotel. Ik introduceer 'Soto Ajam' aan Mechie en Martin wat in hele goeie aarde valt, we hebben lekker zitten smikkelen en smullen. Loek gaat, hoe kan het ook anders, voor de nasi met toeters en bellen. We drinken nog een afzakkertje en gaan dan slapen .... Alweer een dag voorbij, het gaat veel en veel te snel!

Dagje Bandung

Bandung is de derde stad op Java en hoofdstad van West-Java. De stad werd de vorige eeuw gebouwd op een 768 m hoog plateau in het bergland van de Preanger. De stad is omgeven door de vulkanen Tangkuban Prahu (in het noorden), Patuha (in het zuidwesten), Kendang (in het zuiden) en Telegabodas (in het oosten). Het is een stad met een koloniaal verleden, schitterende koloniale gebouwen, lange en brede lanen en een grote concentratie art-deco gebouwen. Vandaag de dag is Bandung een levendige stad met veel kleine markten. Onze wake-up call is vandaag al om 6.00(!) uur, dus zitten we vroeg aan het ontbijt; foutje van de regie, ze hadden zich vergist met een uurtje! Mechie heeft met haar föhn alle stoppen bij hun op de kamer laten doorslaan ... dus geen licht meer of niks; alles op de tast... We beginnen de dag met een stadstour en daarna gaan we de berg omhoog, via de vele thee plantages, naar de Tangkuban Perahu vulkaan. Het is een geweldig gezicht, al dat natuurgeweld van deze vulkaan die zich gelukkig nog redelijk rustig houdt. De mannen besluiten onder begeleiding van een locale gids naar de heet waterbronnen van Sari Ater af te dalen. De dames en Ben gaan met Suryadi mee en lopen langs de kraterwand, ook nog een pittig tochtje met 500 meter stijging via een redelijk onherbergzaam pad (eigenlijk niet geschikt op sandalen (de volgende keer gaan mijn goeie wandelschoenen echt mee) en voor mensen met hoogtevrees!) maar een echte aanrader! Even uitgerust en toen weer teruggelopen, dit keer langs de vele kraampjes aan de andere kant. Weer op ons startpunt aangekomen gaat Suryadi op zoek naar de bus, een hele klus want het krioelt er van de witte busjes en van de mensen. Ik krijg opdracht om de 4 anderen, die de lokale sanitaire voorzieningen aan het uittesten waren, te verzamelen en tussen de wirrewar van tentjes, scootertjes, straatverkopers e.d. door te loodsen richting busje waar vervolgens de gids kwijt was. Groep geparkeerd en op zoek gegaan. Als we weer compleet zijn met de bus de mannen opgepikt die op een ander punt waren uitgekomen.



Verder richting de natuurlijke bronnen (hot spring), waar er gelegenheid is om te zwemmen, we hebben dit niet gedaan maar zijn vast naar de lunchgelegenheid gegaan waar we een mooi uitzicht hadden op al het gespetter onder ons. De lunch was weer helemaal goed! Hierna gaan we terug richting Bandung en ons hotel, 4 van ons (Maria & Ben, John & Elma) worden daar afgezet en met z'n vijfjes (Aart gaat ook mee) blijven we zitten om een bezoek te brengen aan de Angklung school: in een woord geweldig, we hadden deze ervaring echt voor geen goud willen missen.



Kinderen v.a. 3 en een half jaar oud krijgen hier al les in het bespelen van de traditionele angklung en traditionele javaanse dans. Het plezier en de lol straalde er gewoon vanaf. De oudere en meer gevorderde kinderen speelde alles van pop tot klassiek tot traditionele muziekstukken.



Ook wij ontkomen er niet aan en krijgen een kleine angklung in de handen gestopt voor een spoedcursus. Wonder boven wonder krijgen we er na een half uur inderdaad herkenbare tonen uit en spelen we zelfs enkele liedjes. De middag eindigt met een gezamelijke dans waarbij de kinderen zelf mensen uit het publiek komen halen. Mila, een meisje van 11 en een van de dansseresjes komt vastberaden op me afgelopen en kletst gedurende de hele dans me de oren van het hoofd in het engels!



Om kwart over zes arriveren we weer bij ons hotel en omdat we niet echt honger hebben, maar wel een klein hapje willen eten, besluiten we nog ff 'Paris in te duiken, daar nog even rondgelopen, kleine snack verorberd en bij thuiskomst een afzakkertje gedronken en de dag ge-evalueerd ;-) Morgen is het weer vroeg dag als de wekker om 5.45 uur af gaat, het ontbijt om 6.15 uur klaar staat en we weer om 7 uur weer vertrekken...

Jakarta - Bogor - Bandung (200 km)

Het ritme is bekend: 6.45 uur wake-up call | 7.15 uur ontbijt | 8.00 vertrek! We starten de dag met een stadsrondrit door Jakarta, na de oude stad gisteren is het vandaag de beurt aan het zakendistrict en de regeringsgebouwen. Het contrast is enorm; je waant je echt in een metropool. De stad heeft 12,5 inwoners, een wereld op zich. Ook bezoeken we het Nationale Museum wat echt de moeite waard is en volgens mij een must voor iedereen die Jakarta bezoekt. Het is het oudste museum van Indonesie en ligt aan de westzijde van het onafhankelijkheidsplein (Medan Merdeka) in Centraal-Jakarta. Het museum is opgericht in 1778 door het 'Bataviaasch Genootschap van Kunsten en Wetenschappen'. In 1886 is het museum officieel geopend. Voor het museum werd in 1871 een bronzen olifantenbeeld geplaatst, dat door koning Chulalongkorn van Thailand was geschonken. Het museum wordt hierdoor door de locale bevolking nog steeds 'Gedung Gajah' (olifantenhuis) genoemd.



We tuffen door richting Bogor en met tuffen bedoel ik tuffen want hard gaat het niet. We belanden in een lange file - het is weekend en iedereen probeert de stad te ontvluchten - De wegen zijn smal en het is een wonder dat het allemaal goed gaat: bussen, auto's, scootertjes en brommers rijden kriskras door elkaar en geen ongelukken ... tot nu toe gelukkig niet tenminste. Bogor ligt op 280 meter hoogte aan de voet van de gunung Salak op ongeveer 50 kilometer van Jakarta en 120 kilometer van Bandung. Bogor heeft als bijnaam de "Regenstad" omdat de stad per jaar door zo'n 320 stormen getroffen wordt en er tussen de 3000 en 4000 mm regen valt maar als wij er zijn is het droog! De trekpleister van deze stad is de beroemde Botanische Tuin 'Kebun Raja Indonesia' genaamd en het buitenverblijf Buitenzorg wat vroeger het paleis van de gouverneur-generaal was. Tegenwoordig wordt Bogor ook wel de achtertuin van Jakarta genoemd, makkelijk bereikbaar met de trein of via de 60 kilometer lange tolweg zoals zij dat gedaan hebben, ben je er in ongeveer een goed uur.

We bezoeken de Botanische tuinen onder leiding van een locale gids, een oude proffesor die nog nederlands spreekt en met veel liefde en humor praat over alles wat er te zien is. Het is een unieke tuin waar onderzoekers vanuit de hele wereld komen om bijvoorbeeld onderzoek te doen naar een medicijn tegen aids. de tuin telt nu ruim 12.000 plantesoorten en 3000 orcideesoorten en is hiermee de grootste op het zuidelijk halfrond.



Lekker geluncht (soep, hoofdgerecht, fruit en koffie of thee). De maagjes zijn gevuld en dus kunnen we door naar Bandung via de Puncak Pas, met zijn vele thee plantages, hoog in de bergen gelegen (het hoogste punt van de pas bevindt zich op ongeveer 1500 meter hoogte) waar het mistig en naar de maatstaven van hier redelijk fris is. Ook dit blijkt een vreselijk drukke route te zijn en dus is het letterlijk en figuurlijk file rijden. De Puncak Pas schijnt vrijwel ieder weekeinde compleet verstopt te zijn en het is niet ongewoon dat op de pas eenrichtingsverkeer wordt ingevoerd waar enkele uren lang de rijrichting compleet stilgelegd wordt.



Rond 8 uur arriveren we bij ons hotel in Bandung: Sukajadi, een leuk traditioneel hotelletje. We besluiten de gaten in de weg en de drukte van kriskrassende scootertjes en brommers te trotseren en op onderzoek uit te gaan, er moet namelijk weer nodig gepint worden. We vinden een ATM en daar tegenover zit "het Paris van Java", een enorme shopping mall naar Amerikaanse maatstaven met veel internationale merken. Was echt stomverbaasd, het krioelt er van de mensen, voornamelijk chinezen want de gemiddelde javaan kan zich hier echt niks veroorloven en zelfs voor de gemiddelde toerist is het te duur. Echt honger hebben we niet en dus besluiten we neer te ploffen bij de locale versie van een hamburgertent om een klein frietje, hamburger en ijsje te verorberen. Om half elf waren we weer terug op de basis, nog even een afzakkertje gedronken en daarna was het "oogjes dicht en snaveltjes toe"